Als je op papier succesvol bent, maar ongelukkig in het leven

Van buitenaf gezien lijkt alles precies zo te zijn als het hoort.

Je hebt een succesvolle carrière opgebouwd.

Je hebt doelen bereikt die ooit bijna onmogelijk leken.

Je hebt financiële zekerheid opgebouwd, het respect van je collega’s verdiend en een leven opgebouwd waar veel mensen jaloers op zouden zijn.

Maar ondanks alles wat je hebt bereikt, voelt er toch iets anders aan dan je had verwacht.

De opwinding die met elke prestatie gepaard ging, verdwijnt sneller dan vroeger. Mijlpalen die ooit belangrijk leken, maken vrijwel onmiddellijk plaats voor de volgende uitdaging. Er is weinig tijd om te genieten van wat je hebt opgebouwd, want je aandacht is al gericht op wat er daarna komt.

Veel mensen stellen zichzelf in stilte een vraag waarvan ze nooit hadden gedacht dat ze die ooit zouden moeten stellen.

“Waarom voel ik me niet gelukkiger?”

Voor hoogpresterende mensen kan deze vraag zeer verontrustend zijn.

Als je jarenlang hebt geloofd dat succes uiteindelijk zou leiden tot meer rust, zingeving of voldoening, kan het moeilijk zijn te begrijpen waarom die gevoelens net buiten bereik blijven.

Bij White River Manor ontmoeten we vaak mensen die jarenlang een buitengewoon leven hebben nagestreefd, terwijl ze stilletjes de verbinding met zichzelf zijn kwijtgeraakt.

Niet omdat ze de verkeerde keuzes hebben gemaakt.

Maar omdat succes en voldoening niet altijd hetzelfde zijn.

De belofte waarin we leren te geloven

Van jongs af aan wordt velen van ons een eenvoudige vergelijking bijgebracht.

Werk hard.

Veel succes.

De rest volgt vanzelf.

We worden aangemoedigd om doelen te stellen, kansen te grijpen en voortdurend naar meer te streven. Er is op zich niets mis met ambitie. Het kan groei stimuleren, kansen creëren en een diep gevoel van zingeving geven.

Het probleem is dat ambitie stilletjes de enige maatstaf voor een zinvol leven kan worden.

Wanneer succes de belangrijkste maatstaf wordt waarmee we onszelf beoordelen, gaan we al snel geloven dat geluk altijd ergens in de toekomst ligt. Dat gebeurt pas nadat je promotie hebt gekregen, het bedrijf groeit, de hypotheek is afbetaald of de volgende mijlpaal is bereikt.

De bestemming verandert voortdurend.

Leven in de toekomst

Veel succesvolle mensen besteden opvallend weinig tijd aan het genieten van het heden.

Hun gedachten zijn van nature gericht op wat er daarna komt.

De volgende kans.

De volgende uitdaging.

De volgende verantwoordelijkheid.

Het volgende doel.

Deze mentaliteit is vaak een van de redenen waarom ze überhaupt succesvol worden.

Hierdoor kunnen ze problemen oplossen, kansen herkennen en zich zowel persoonlijk als professioneel blijven ontwikkelen.

Na verloop van tijd kan dit echter ook een onverwacht gevolg hebben.

Het leven begint meer op een voorbereiding te lijken dan op een ervaring.

Zelfs momenten die betekenisvol zouden moeten aanvoelen, worden slechts tijdelijke pauzes voordat we weer aan het werk gaan.

Tijdens gezinsvakanties heb je de kans om je e-mails bij te werken.

Feestjes worden tot planningsbijeenkomsten voor het volgende project.

In het weekend is het tijd om „een voorsprong op te bouwen“.

Zonder dat ze het doorhebben, worden veel mensen experts in presteren, terwijl ze vergeten hoe ze gewoon in het hier en nu kunnen zijn.

Succes beschermt je niet tegen emotionele pijn

Een van de hardnekkigste misvattingen over geestelijke gezondheid is dat succes mensen op de een of andere manier zou beschermen tegen emotionele problemen.

De werkelijkheid ziet er vaak heel anders uit.

Sommige van de meest succesvolle mensen kampen in stilte met angst, burn-out, trauma’s, depressie of verslaving.

Anderen ervaren iets wat veel moeilijker te omschrijven is.

Ze voelen zich gewoon leeg.

Niet omdat hun leven geen zin heeft.

Maar omdat het voortdurende streven naar succes geleidelijk de ervaringen heeft verdrongen die het leven vroeger zo rijk en verbonden deden aanvoelen.

Relaties komen op de tweede plaats ten opzichte van verantwoordelijkheid.

Gezondheid wordt iets wat je later wel even aanpakt.

Rust begint onproductief aan te voelen.

Vreugde wordt iets wat pas plaatsvindt nadat al het andere is afgerond.

Het probleem is dat „al het andere“ nooit echt af is.

Het stille verlies van jezelf

Een van de ingrijpendste gevolgen van het voortdurend streven naar prestaties is dat mensen langzaam het contact met zichzelf kunnen verliezen.

Niet echt.

Stap voor stap.

De hobby’s die me ooit vreugde brachten, verdwijnen stilletjes.

Vriendschappen worden moeilijker te onderhouden.

De gesprekken gaan vooral over het werk.

Tijd alleen begint ongemakkelijk aan te voelen, omdat er altijd wel iets productievers is dat je zou kunnen doen.

Veel mensen komen er uiteindelijk achter dat ze precies weten wat ze doen.

Ze weten precies wat ze hebben bereikt.

Maar ze hebben moeite om een veel eenvoudigere vraag te beantwoorden.

“Wie ben ik als ik niet aan het werk ben?”

Vaak is het juist deze vraag, en niet zozeer de burn-out zelf, die iemand ertoe aanzet om op zoek te gaan naar iets anders.

Niet weer zo’n prestatie.

Niet weer een aanbieding.

Maar een andere manier van leven.

Wanneer prestatie het doel wordt in plaats van de reis zelf

Succes geeft voldoening.

Het bereiken van een zinvol doel geeft een gevoel van voldoening, is een bevestiging van hard werken en opent vaak de deur naar nieuwe kansen. Er is niets ongezonds aan de wens om je professioneel of persoonlijk te ontwikkelen. Ambitie kan een van de grootste drijfveren in het leven zijn.

De moeilijkheid ontstaat wanneer prestaties de enige bron worden waar we voldoening zoeken.

Veel hoogpresteerders merken dat ze van de ene mijlpaal naar de volgende gaan, zonder zichzelf ooit de kans te gunnen om de voldoening te ervaren die ze hadden verwacht. Zodra het ene doel is bereikt, komt er al snel een ander voor in de plaats. Succes draait steeds minder om het genieten van wat er is bereikt, en steeds meer om het vasthouden van het momentum.

Na verloop van tijd kan het leven steeds meer gaan aanvoelen als een eindeloze zoektocht in plaats van een zinvolle ervaring.

De ‘aankomst’-drogreden

Psychologen noemen dit soms de ‘aankomst-drogreden’.

Men gelooft dat blijvend geluk net achter de volgende prestatie schuilgaat. We houden onszelf voor dat het leven eindelijk compleet zal aanvoelen zodra we een bepaald doel hebben bereikt, of dat nu een promotie is, financiële onafhankelijkheid, de verkoop van een bedrijf of het bereiken van een persoonlijke mijlpaal.

Het probleem is dat wanneer we eindelijk aankomen, dat gevoel zelden lang aanhoudt.

Even heerst er opwinding, opluchting of trots. Dan richt de geest zich vanzelf op het volgende doel. Wat ooit een droom was, wordt al snel het nieuwe normaal, en de vervulling daarvan ligt nog ergens verderop in de toekomst.

Veel succesvolle mensen zijn jarenlang op zoek naar een gevoel waarvan ze denken dat het net om de hoek op hen wacht.

In werkelijkheid vind je voldoening zelden in de bestemming zelf.

Productiviteit kan een identiteit worden

Voor veel professionals wordt productiviteit gaandeweg meer dan alleen een gewoonte.

Het wordt een maatstaf voor het gevoel van eigenwaarde.

Een volle agenda geeft een geruststellend gevoel.

Als je dingen van een lijstje afvinkt, geeft dat een tijdelijk gevoel van voldoening.

Momenten van stilte beginnen onbekend aan te voelen, zelfs ongemakkelijk.

Veel mensen vertellen ons dat ze moeite hebben om te ontspannen, omdat ze zich schuldig voelen als ze niets doen. Zelfs op vakantie pakken ze instinctief hun telefoon, checken ze hun e-mails of beginnen ze al met het plannen van het volgende project. Rust begint eerder als onproductief dan als verkwikkend aan te voelen.

Uiteindelijk wordt het moeilijk om een onderscheid te maken tussen wie je bent en wat je bereikt.

Wanneer je identiteit nauw verweven raakt met prestaties, kan het vertragen aanvoelen alsof je een deel van jezelf kwijtraakt.

Succes kan verrassend eenzaam zijn

Professioneel succes gaat vaak gepaard met meer verantwoordelijkheid.

Mensen rekenen op jouw leiderschap.

Je beslissingen hebben gevolgen voor meer mensen.

De verwachtingen nemen toe.

Hoewel deze kansen zeer de moeite waard kunnen zijn, kunnen ze ook tot onverwacht isolement leiden.

Veel leidinggevenden, ondernemers en professionals geven stilletjes aan dat ze zich steeds eenzamer voelen naarmate hun carrière vordert. Ze worden de persoon waarop iedereen vertrouwt, maar hebben toch het gevoel dat er maar heel weinig mensen zijn met wie ze openhartig kunnen praten. Ze zijn bang dat ze anderen tot last zijn, dat ze kwetsbaar overkomen of dat ze moeten toegeven dat ze het moeilijk hebben.

Daardoor blijven ze alles zelf dragen.

Niet omdat ze dat willen.

Omdat ze geen andere manier meer kennen.

Doel is iets anders dan prestatie

Een van de vragen waarover we mensen aanmoedigen om na te denken, is verrassend eenvoudig.

“Wat geeft je leven betekenis, afgezien van je werk?”

Voor sommigen komt het antwoord meteen.

Voor veel anderen duurt het veel langer.

Niet omdat het doel verdwenen is, maar omdat het overschaduwd is geraakt door jarenlange deadlines, verplichtingen en professionele verantwoordelijkheid.

Het doel wordt niet afgemeten aan hoeveel je produceert.

Dat zie je terug in relaties.

Ervaringen.

Nieuwsgierigheid.

Creativiteit.

Verbinding.

Momenten van rust.

Dit zijn vaak de eerste dingen die worden opgeofferd wanneer het leven volledig om prestaties gaat draaien.

Wanneer de buitenkant niet meer overeenkomt met de binnenkant

Een van de meest verwarrende ervaringen voor veel hoogpresteerders is de groeiende kloof tussen hoe het leven eruitziet en hoe het aanvoelt.

Van buitenaf gezien lijkt alles een succes.

De carrière verloopt voorspoedig.

Het gaat goed met het gezin.

Er is financiële zekerheid bereikt.

Toch heb ik het gevoel dat er intern iets ontbreekt.

Mensen zeggen vaak dat ze zich emotioneel leeg voelen, zich niet verbonden voelen of niet kunnen genieten van het leven dat ze met zoveel moeite hebben opgebouwd. Ze bevinden zich niet per se in een crisis, maar voelen zich niet langer volledig betrokken bij hun eigen leven.

Deze discrepantie is vaak moeilijk uit te leggen, omdat er geen duidelijke reden voor is.

Velen voelen zich zelfs schuldig omdat ze het moeilijk hebben, in de overtuiging dat ze gewoon dankbaar zouden moeten zijn voor alles wat ze hebben.

De waarheid is dat dankbaarheid en emotioneel welzijn niet hetzelfde zijn.

Je kunt van je leven genieten en tegelijkertijd beseffen dat er iets belangrijks ontbreekt.

Succes was nooit bedoeld om jezelf te verliezen

Ambitie is niet het probleem.

Prestaties zijn niet het probleem.

Het opbouwen van een zinvolle carrière is niet het probleem.

Het wordt een uitdaging wanneer die dingen ten koste gaan van je emotionele welzijn, je relaties, je gezondheid of je vermogen om vreugde te ervaren.

Veel mensen besteden jaren aan het opbouwen van hun carrière, terwijl ze onbedoeld zichzelf verwaarlozen.

Uiteindelijk beseffen ze dat ze een buitengewoon leven hebben opgebouwd, maar dat ze vergeten zijn hoe ze daar ten volle van moeten genieten.

Dit beseffen betekent niet dat er iets mis is gegaan.

Vaak is dat het begin van een andere vraag.

Nee,

“Wat wil ik nu als volgende bereiken?”

Maar,

“Hoe wil ik dat mijn leven aanvoelt?”

Voor veel mensen vormt die eenvoudige verandering de eerste stap op weg naar een leven dat niet alleen op papier succesvol is, maar in werkelijkheid ook diepgaand zinvol.

Succes moet je leven verrijken, niet vervangen

Succes is niets om je voor te verontschuldigen.

Het streven om een zinvolle carrière op te bouwen, kansen voor anderen te creëren, voor je gezin te zorgen en uitmuntendheid na te streven, kan enorm veel voldoening geven. Veel van de eigenschappen die mensen naar White River Manor leiden – vastberadenheid, veerkracht, discipline en ambitie – hebben hen geholpen een buitengewoon leven op te bouwen.

De vraag is niet of succes de moeite waard is.

De vraag is of het leven dat je hebt opgebouwd je nog steeds in staat stelt om de dingen te beleven die er het meest toe doen.

Kun je er echt zijn voor de mensen van wie je houdt?

Heb je ruimte om even tot rust te komen zonder je schuldig te voelen?

Kun je waardering hebben voor wat je hebt bereikt, zonder meteen te denken aan wat er daarna komt?

Deze vragen gaan zelden over carrièrekeuzes.

Het draait om evenwicht.

Vertragen betekent niet achterop raken

Voor veel topmedewerkers voelt het onwennig om het wat rustiger aan te doen.

Vaak bestaat de angst dat ze, als ze even pauzeren, hun vaart zullen verliezen, kansen zullen missen of op de een of andere manier achterop zullen raken. Productiviteit is zo nauw verweven geraakt met onze identiteit dat rust ons een ongemakkelijk gevoel kan geven, en zelfs als iets onverdiends kan aanvoelen.

De werkelijkheid is vaak juist het tegenovergestelde.

Door een stapje terug te doen, krijg je meer overzicht.

Hierdoor kun je patronen ontdekken die je tijdens het voortdurend bewegen niet kon herkennen. Het biedt je de kans om weer in contact te komen met je waarden, je relaties en de kanten van jezelf die misschien door jarenlange verantwoordelijkheden op de achtergrond zijn geraakt.

Vertragen betekent niet dat er geen vooruitgang wordt geboekt.

Soms is dat juist wat betekenisvolle vooruitgang mogelijk maakt.

Een nieuwe definitie van succes

Een van de ingrijpste veranderingen die mensen tijdens hun herstel doormaken, is dat hun definitie van succes begint te veranderen.

Professionele prestaties blijven belangrijk, maar ze zijn niet langer de enige maatstaf voor een zinvol leven. Succes draait net zo goed om vol energie wakker worden, je emotioneel verbonden voelen met je dierbaren, genieten van momenten die niet in productiviteit kunnen worden uitgedrukt, en beslissingen nemen die zowel je ambitie als je welzijn ten goede komen.

Veel mensen beseffen dat ze jarenlang in hun carrière hebben geïnvesteerd, terwijl ze onbedoeld de persoon hebben verwaarloosd voor wie al die prestaties eigenlijk bedoeld waren.

Herstel biedt de kans om dat evenwicht te herstellen.

Daarmee wordt een andere vraag gesteld.

Niet: „Hoeveel kan ik nog meer bereiken?”

Maar: „Hoe wil ik dat mijn leven aanvoelt?”

Voor velen vormt het antwoord de basis voor blijvende verandering.

De aanpak van White River Manor

Bij White River Manor beseffen we dat succes iemand niet beschermt tegen emotionele pijn, burn-out, angst, trauma’s of verslaving.

Veel van onze cliënten zijn leiders, ondernemers, zorgprofessionals, leidinggevenden en mensen die jarenlang een grote verantwoordelijkheid hebben gedragen. Ze zijn buitengewoon bedreven geworden in het ondersteunen van anderen, terwijl ze stilletjes hun eigen emotionele welzijn verwaarlozen.

Ons multidisciplinaire team werkt nauw samen met elke persoon om niet alleen inzicht te krijgen in de uitdagingen waarmee hij of zij op dit moment te maken heeft, maar ook in de patronen, overtuigingen en levenservaringen die in de loop der tijd tot die uitdagingen hebben geleid. Door middel van wetenschappelijk onderbouwde therapieën, medische en psychologische zorg, welzijnsactiviteiten en mogelijkheden voor persoonlijke reflectie beginnen cliënten hun emotionele veerkracht weer op te bouwen op een manier die zowel hun welzijn als hun toekomst ten goede komt.

Ons doel is nooit alleen maar om iemand te helpen terug te keren naar het leven dat hij of zij achter zich heeft gelaten.

Het doel is om hen te helpen terug te keren met meer helderheid, gezondere grenzen, sterkere relaties en een hernieuwd gevoel van zingeving.

Een andere manier om vooruit te komen

Veel mensen komen hier in de veronderstelling dat ze iemand anders moeten worden.

In plaats daarvan komen ze er vaak achter dat herstel draait om het opnieuw contact maken met de persoon die ze waren voordat voortdurende druk, verantwoordelijkheid en prestaties de kern van hun identiteit werden.

Ze herinneren zich weer hoe het voelt om nieuwsgierig te zijn.

Lachen zonder na te denken over het programma van morgen.

Gesprekken voeren die niet om het werk draaien.

Vrede ervaren zonder je daar schuldig over te voelen.

Deze momenten lijken misschien onbeduidend, maar ze vormen vaak het begin van ingrijpende veranderingen.

Wanneer het emotionele welzijn toeneemt, wordt leiderschap duurzamer, krijgen relaties meer betekenis en wordt succes iets waarvan je kunt genieten in plaats van dat je het alleen maar in stand houdt.

Je hoeft niet te kiezen tussen succes en welzijn

Een van de grootste misvattingen over herstel is dat mensen daarvoor het leven moeten opgeven dat ze met zoveel moeite hebben opgebouwd.

Bij White River Manor zijn we juist van het tegenovergestelde overtuigd.

Ons werk is er niet op gericht om mensen te helpen minder ambitieus te worden.

Het gaat erom hen te helpen gezonder, meer in het hier en nu en meer voldaan te worden, zodat ze hun leven kunnen blijven leiden zonder zichzelf daarbij op te offeren.

Prestaties en emotioneel welzijn zijn geen prioriteiten die met elkaar concurreren.

Wanneer ze samen aanwezig zijn, vormen ze de basis voor een leven dat zowel succesvol als zeer zinvol is.

Afsluitende gedachten

Als je tijdens het lezen van dit artikel stukjes van je eigen ervaring hebt herkend, dan ben je niet de enige.

Veel succesvolle mensen vragen zich in stilte af waarom succes niet meer zo bevredigend aanvoelt als ze hadden verwacht. Ze vragen zich af waarom ze zich emotioneel vervreemd voelen, terwijl ze alle reden hebben om dankbaar te zijn. Ze houden zichzelf voor dat als ze maar wat harder werken of net iets meer presteren, dat gevoel uiteindelijk wel zal verdwijnen.

Vaak is dat niet het geval.

Niet omdat er iets mis is met jou.

Maar omdat voldoening nooit iets is geweest dat alleen door prestaties kon worden bereikt.

Bij White River Manor zijn we ervan overtuigd dat echt succes niet alleen wordt afgemeten aan wat je bereikt, maar ook aan je vermogen om te genieten van het leven dat je met zoveel inzet hebt opgebouwd. Soms is de belangrijkste investering die je kunt doen niet in de volgende kans, maar in jezelf.

Want een succesvol leven is een leven dat je ten volle kunt beleven, niet alleen een leven dat je hebt opgebouwd.